შორენას ბლოგი: "მე ვაკელი მეგონე!"
შორენას ბლოგი: "მე ვაკელი მეგონე!"
იმის დაკონკრეტებისგან თავს შევიკავებ, სად და როგორ გავიცანი....
საშუალო სიმაღლის, თხელი, მაგრამ არც ძალიან გამხდარი, ხორბლისფერი ტალღოვანი თმით, ოდნავ ფერმკრთალი, ლამაზად მოყვანილი ტუჩებით, დიდი თაფლისფერი თვალებით და თითქოს, გაოცებული მზერით - აი, ასეთად დავინახე... გრაციოზულად მოძრაობდა, თავი ოდნავ ამაყად, მაგრამ ცოცხლად ეჭირა, თითქოს, რაღაც უხაროდა... შემდეგ მივხვდი, რომ ეს სიცოცხლის სიყვარული იყო! როცა ოთახში შემოდიოდა, გულღიად, სიყალბის გარეშე იღიმოდა, ხალისიანი სალმით, თითქოს, სითბო და მხიარულება შემოჰქონდა.
თვალს მოავლებდა ყველას, მაგრამ კონკრეტულად - არავის, თითქოს, რაღაც უხილავი და ამოუცნობი სინათლე დაჰყვებოდა. ბევრს უხაროდა მისი დანახვა, ბევრსაც შურდა. ის კი აინუნშიც არ აგდებდა, რა პრობლემაა! - ყველას ხომ არ მოეწონები და ეყვარები ამქვეყნად?! საუბრობდა ღიმილითა და გატაცებით, ხანდახან აზარტითაც. როცა რამე საინტერესო ამბავს ჰყვებოდა, ერთვებოდა მთელი არსებით, სხეულით, ჟესტიკულაციით, ემოციით. სულ ვფიქრობდი, რომ ალბათ, იქ, სადაც გაიზარდა, გრძნობებს ძალიან ნატურალურად გამოხატავენ და ისიც, ამ გულღიობას მიჩვეული, გულუბრყვილო ბავშვს წააგავდა. გაბრაზებაც ბავშვური იცოდა: ძალიან ცხარე და მოურიდებელი, თუმცა, წყენას გულში დიდხანს არ იტოვებდა - მალე ივიწყებდა ან პატიობდა. მოკლედ, იმის თქმა მინდა, რომ ჩვეულებრივს, „ჩვენებურს“ არ ჰგავდა და ყველაზე მეტად სწორედ ამ განსხვავებულობით იზიდავდა ადამიანებს, განსაკუთრებით კი, მამაკაცებს...

ისინი სულ მის შორიახლოს ტრიალებდნენ, დიდი სიამოვნებითა და გატაცებით ესაუბრებოდნენ. უცოლოები უფრო გაბედულად ეფლირტავებოდნენ, ცოლიანები კი უბრალოდ, მისი სიახლოვით ტკბებოდნენ და ცხოვრებას იხალისებდნენ. ის კი ყველას მიმართ „გულმოწყალე“ იყო და ტკბილად ეჟღურტულებოდა. ვამჩნევდი, რომ თავადაც სიამოვნებდა, როცა თავს იმ კატის როლში წარმოიდგენდა, რომელსაც თაგვი კუდით ჰყავს დაჭერილი და ხან გაუშვებს, ხან კი თათს ისევ დააჭერს...
არა მგონია, საქმე ამაზე შორს წასულიყო, ვიდრე ერთი თავდაჯერებული და ცოტა მოთავხედო ტიპი არ გამოჩნდა. რა თქმა უნდა, მანაც მაშინვე ის ამოიღო მიზანში. ხომ იცით ქალების ამბავი, რატომღაც ხშირად სწორედ ასეთი კაცები გვიზიდავს...

და ერთ მშვენიერ დღეს, როცა ყველას თვალწინ, საჯაროდ საუბრობდნენ, ტიპი მისი წარმომავლობით დაინტერესდა. მანაც ჩვეული გულწრფელობით უპასუხა და ერთ-ერთი პროვინცია დაუსახელა. მომეჩვენა, რომ ტიპის რეპლიკამ საერთო ხმაური ერთიანად გადაფარა და ყველა იქ მყოფს ისე მოჭრა ყური, როგორც მე: „უი, რომ არ გეტყობა?! მე ვაკელი მეგონე!“
მისი პასუხი იყო აუღელვებელი, მშვიდი და ისე მტკიცე, მეგონა, რკინის გრდემლს უროს ურტყამდნენ: „მაინც როგორ უნდა მეტყობოდეს?! შენი აზრით, დიდი ტრაკი და წითელი ლოყები უნდა მქონდეს?!“

ეს სიტყვა, რომელსაც კარგად აღზრდილი გოგონები, წესით, არ უნდა ხმარობდნენ, მან ისეთი სიმსუბუქითა და ბუნებრიობით წარმოთქვა, თითქოს, სიმინდის ტაროს ფუჩეჩი შემოაცალა და შიშველი მარცვლები გამოუჩინა... და თითქოს, ეს სიტყვა სულაც აღარ იყო უცენზურო და შეუფერებელი...
წამით უხერხული სიჩუმე ჩამოვარდა და მერე ისეთი გულიანი ხარხარი ატყდა, თითქოს, იქ მყოფ ადამიანებთან ერთად მთელი სამყარო დასცინოდა საბრალო, სტერეოტიპებით გაბერილ კაცუნას, რომელიც,
You must have Flash Player installed in order to see this player.
ალბათ, მთაწმინდის პანთეონშიც კი არასდროს ასულა და არ უნახავს საფლავები, რომელთა თითქმის აბსოლუტურ უმრავლესობაში პროვინციელი დიდი ქართველები განისვენებენ...

ეს ამბავი მარინა ბერიძის ნათქვამმა: „იქ იჯდა თბილისი“ გამახსენა... მაგრამ იქნებ მას ის არ უგულისხმია, რაც თქვენ იფიქრეთ?! გგონიათ, მასაც ზოგიერთივით უზარმაზარი „პერო“ აქვს და იმის იქით ვერავის ამჩნევს? - იქნებ ცდებით? იქნებ მასაც ერთ დროს უთხრეს: „მე ვაკელი მეგონე!“ :)

კომენტარები (0)
კომენტარი ჯერ არ გაკეთებულა
ბავშვის ფიზიკური განვითარება
წონა დაბადებისას :
გრ
სიმაღლე დაბადებისას :
სმ
თავის გარშემოწერილობა დაბადებისას :
სმ
თვე
ამ კატეგორიების სხვა სიახლეები
შორენას ბლოგი: რატომ მიყვარს ძველით ახალი წელი!
17:18 / 14-01-2017
ძალიან მიყვარს ძველით ახალი წელი იმიტომ, რომ ცხონებულ მამაჩემს უყვარდა. მამა ყოველთვის ამბობდა, რომ ნამდვილი ახალი წელი შობის შემდეგ, 14 აინვარს დგება. დაკლავდა ღორს, ააშიშხინებდა მწვადებს, დაუძახებდა მეზობლებსა და მოკეთეებს, ჩავიდოდით ქალაქიდან ჩვენც...
შორენას ბლოგი: რა ხდება, როცა თბილისში უცნობ ადამიანს გაუღიმებ...
12:38 / 13-01-2017
არ ვიცი, გჯერათ თუ არა ახალი წლის საოცარი ღამის, ბედობის, მამლის წლის და ათასგვარი ჰოროსკოპის, მაგრამ ის კი ზუსტად ვიცი, რომ სადღესასწაულო სუფრას შლით, საჩუქრებს ყიდულობთ და ასტროლოგებსაც მაინც - ყოველი შემთხვევისთვის - უსმენთ.
მე დავრჩები გოგოდ, რომელიც გაქრა!
11:32 / 10-01-2017
მუსიკა მეორდება. მერამდენედ ირთვება თავიდან და სიტყვები მაინც ისევე მიძვრება სულში, როგორც პირველი მოსმენისას.
ეს აუტანელი ქართველი კაცები (ნანა ცხვარაშვილის ბლოგი)
22:47 / 09-01-2017
კრებითი სახელის გამოყენება საერთოდ არ მჩვევია, არც ერთი ადამიანის "უკუღმართობის" გამო მთელი ერის ლანძღვა მახასიათებს.
წინა საახალწლო პოსტი ქალებისთვის
14:12 / 31-12-2016
თქვენი არ ვიცი და მე, შობა-ახალი წელი, ჰოლივუდურ ფილმებში როა, ისეთი მიყვარს.
შორენას ბლოგი: ჩემი „ქალური ბედნიერება“!
12:24 / 30-12-2016
ამას წინათ თანამშრომელმა ხუმრობით პლაკატი მაჩუქა, რომელზე გამოსახული სურათიც, დარწმუნებული ვარ, ბევრ თქვენგანს ნანახი აქვს: „ქართველი ქალის ახალი წელი!“ - გაგახსენდათ? :)
შორენას ბლოგი: ოცნებები მარტივად რომ სრულდებოდეს...
10:22 / 26-12-2016
ოცნებები მარტივად რომ სრულდებოდეს, ალბათ, ახლა სულ სხვაგვარად ვიჭიკჭიკებდი...
შორენას ბლოგი: "ნეტა, ამ სურვილს ამისრულებდი?!"
13:11 / 23-12-2016
განა არ ვიცი, რომ არ არსებობ?!.. – ვიცი, მაგრამ მაინც მინდა მოგიყვე... იმიტომ, რომ გული მაქვს გადალეული ამდენი დარდითა და ფიქრით... გუშინ ფსიქოლოგთან ჩავეწერე სკოლაში, მაგრამ ჯერ მისთვის არაფერი მითქვამს, მერიდება...
თეა’ს ბლოგი - სილამაზე და დიდი ცხვირი
10:38 / 23-12-2016
არსებობენ ადამიანები, რომლებიც საკუთარი ცხვირის იქით ვერაფერს ხედავენ. არსებობენ ისეთებიც, რომლებიც სხვის საქმეებში მუდამ ცხვირს ყოფენ; ან კიდევ ისეთები, რომლებიც ყველაფერზე ცხვირს იბზუებენ…
შორენას ბლოგი: სხვანაირი კაცი
14:28 / 19-12-2016
ვინც ძველი "პირველი არხის" (ამჟამინდელი "საზოგადოებრივი მაუწყებლის") შენობაში ყოფილხართ, გეცოდინებათ პირველი და მეორე კორპუსების შემაერთებელი შუშის ხიდი.
გამოკითხვა
რომელ მომსახურებას იყენებთ ყველაზე ხშირად ფასდაკლების საიტებზე?
არქივის კალენდარი
ორ სა ოთ ხუ პა შა კვ
262728293031 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31