საქმე № 109. თავი 8. საუბარი უფროსთან
საქმე № 109. თავი 8. საუბარი უფროსთან
1 / 2
Next
– ელე, რა მოხდა?! – გიორგი კი, აღელვებული რომ შევიდა შიგნით და მისი სახე ხელებში მოიქცია, ელენემ მეტს ვეღარ გაუძლო. ნიკაპაკანკალებულმა ძლიერად იკბინა ტუჩზე, როგორმე თავი რომ შეეკავებინა, თუმცა მაინც არ გამოუვიდა და საბოლოოდ ისე ატირდა, ვერც გაიაზრა, როგორ აღმოჩნდა უფროსის მხარზე თავჩამოდებული.
საკმაოდ დიდხანს იყო ძლიერი, ახლა ასეთი სისუსტის მომენტი რომ ჰქონოდა, მაგრამ თავს ვერაფერს უხერხებდა. ვერც ცრემლებს, ასე თავხედურად რომ უსველებდნენ სახეს და ისე ტიროდა, აშკარა იყო, კარგახანს ვერც გაჩერდებოდა. გული ამოუჯდა და ხმამაღალ სლუკუნზე გადავიდა, დარასელმა კი, დივანზე რომ ჩამოსვა და თვითონაც, გამოცდილი ფსიქოლოგის პოზაში მიუჯდა გვერდით, სანამ დამშვიდებას დაუწყებდა, თვითონვე დაასწრო.

– აღარ შემიძლია მეტი... დავიღალე, მეტს მართლა ვეღარ ვუძლებ! – სახეზე აიფარა ხელები, როგორმე რომ დამშვიდებულიყო. არაფერი გამოსდიოდა, ვერაფრით წყნარდებოდა. სულ არ უნდოდა სამსახურისა და პირადის ერთმანეთში არევა, მით უმეტეს, ასეთი დოზით, მაგრამ თავის ხელში აყვანას ვერ ახერხებდა და ამაზე გაბრაზებულს, კიდევ უფრო ეტირებოდა.
– ელე, რამე ისეთი მოხდა, მე რომ დაგეხმარო? მითხარი, გთხოვ, მაშინებ უკვე!

– იცი, რამდენ ხანს ვცდილობდი მის დავიწყებას?! არ იცი! არც ის იცი, როგორ ვწვალობდი, როგორ მიჭირდა უმისოდ ყოფნა! არავინ იცის! ყველას ჰგონია, რომ მე ვარ ცუდი, ეგოისტი და დამნაშავე! – ბოლთის ცემას მოჰყვა ოთახში. თითქოს, სივრცეც კი აღარ ჰყოფნიდა უკვე. – ყველა მე მადანაშაულებს! თურმე, ბავშვი არ გავითვალისწინე და მამას დავაშორე!

– შენ და დემნამ იჩხუბეთ? – სახე შეეცვალა დარასელს.
– მის გარდა, მგონი, უკვე ყველასთან ვიჩხუბე! ყველას გულს ვტკენ, თავსაც კი ვეღარ ვაკონტროლებ, ისე მოქმედებს ჩემზე. მაგრამ მართლა არ შემიძლია. არ შემიძლია ვუყურებდე და ვაცნობიერებდე, რომ ეს ჩვენ დაგვემართა! არ შემიძლია ვაღიარო, რომ მორჩა, დამთავრდა! და თან, მე დავამთავრე!

– შერიგება გინდა, ელე?
– არა! ახლა სულ არაა მნიშვნელოვანი, მე რა მინდა. სურვილებს რომ ავყვე, ამქვეყნად ყველაზე სუსტი ქალი ვიქნები, ეს კი არ შეიძლება. შვილი მყავს, გიორგი, გესმის?! ვალდებული ვარ, ლილუზე ვიფიქრო, ვალდებული ვარ, რომ ის გავითვალისწინო! ვერ მოვიქცევი ისე, როგორც მე მინდა, თუ ეს ჩემს შვილს ზიანს მოუტანს.
– ელენე, მართლა ვერ ვხვდები, რას ლაპარაკობ... მე როგორც შევატყვე, მამა-შვილს კარგი ურთიერთობა აქვს. ვცდები?

– არა, რა სისულელეა, მართლა სიცოცხლეზე მეტად უყვართ ერთმანეთი, მაგრამ... ჯანდაბა, ნეტავ შემეძლოს ყველაფრის მოყოლა... – ამოიოხრა და ძალაგამოცლილი დაენარცხა დივანზე. საკუთარი მშობლებისა და ნინასთვისაც კი არ უთქვამს სიმართლე, ამ კაცს როგორ უთხრას?!
– არ მენდობი? – გიორგიმ კი, ისე ჩამოადო მხარზე ხელი, აშკარა იყო, ყველაფერში დაეხმარებოდა, რაც უნდა დასჭირვებოდა...

– ეგ არაფერ შუაშია... უბრალოდ...
– ელე, მომისმინე... – ყოყმანი რომ შეატყო, დიდხანს აღარ აცადა, სრულიად მოულოდნელად მოიქცია ქალის სახე ხელებს
You must have Flash Player installed in order to see this player.
შორის და ისე ჩახედა თვალებში, თითქოს ასე ცდილობდა მის დარწმუნებას. – ჩემი იმედი ყველაფერში გქონდეს, გასაგებია? არ მაინტერესებს, რა მოხდა ან რა შეგეშალა. არ მაინტერესებს, შენი ბრალია თუ არა. მე ყველაფერში დაგეხმარები და იცი, ეს მხოლოდ სიტყვები რომ არ არის. ისიც იცი, რამდენი რამის გაკეთება შემიძლია, თუ მოვინდომე. ამიტომ გთხოვ, მითხარი, რა არ გაძლევს მოსვენებას, მე შენ გვერდით ვარ და შეგიძლია, მენდო...

– მე... მე და დემნას... – დაიწყო არეულად. ჯერ კიდევ არ იყო ბოლომდე დარწმუნებული, შეძლებდა თუ არა ამ ამბის გაჟღერებას. – ორი წლის წინ, ჩვენ... – და საბოლოოდ, მაინც არ აცადეს იმის თქმა, ძლივს რომ გადაწყვიტა, გულიდან ამოეღო და ვინმესთვის მაინც გაეზიარებინა. და როგორი ირონიულიც უნდა იყოს, საუბარი სწორედ დემნას ზარმა გააწყვეტინა.

მოულოდნელობისგან ისე შეკრთა, ვერც ის მოიფიქრა, გიორგისთვის მოებოდიშებინა, სანამ უპასუხებდა და არც სხვა ოთახში გასვლა მოსვლია თავში აზრად. უფრო მეტიც, ის მირეკავსო, ისე საწყლად ამოიტირა, თითქოს, ბავშვობის დაქალს ეჭორავებოდა და შემდეგ მაქსიმალურად ეცადა, ხმა ოდნავ მაინც დაემშვიდებინა, სანამ სენსორს თითს გადაუსვამდა.
– დემნა? რა ხდება?!

– ნუ ღელავ, მშვიდობა გვაქვს. – მოესმა ნაცნობი ჩაცინება და სუნთქვაც კი შეეკრა მომენტალურად. – ლილუს დედიკო მოენატრა და ვიცოდით, ამ დროს რომ მაინც არ ეძინებოდა...
– ახლა გაეღვიძა? თუ საერთოდ არ დაუძინია? იტირა? – ისე აღელდა, ფეხზეც კი წამოდგა. საერთოდ დაავიწყდა, ოთახში მარტო რომ არ იყო.
– ქალი პანიკა ხარ რა, ლენა! – და კვლავ ეს ჩაცინება... ჯანდაბა, უკვე მეტისმეტია! ასეც არ შეიძლება!
– მუცელი ხომ არ ასტკივდა? აბა, რატომ არ სძინავს ამ დროს ბავშვს?

– ყველაფერი კარგად აქვს, მუცელიც, თავიც, ხელ-ფეხიც, მთელი, ჯანმრთელი და საღსალამათია. არც ტირის, დედამისისგან განსხვავებით!
– არც მე არ ვტირი! – გააპროტესტა სასწრაფოდ.
– და არც იტყუება...
– გეყოფა!
– ყოველთვის ცუდი მატყუარა იყავი, ლენ... – ამოიოხრა შეცვლილი ხმით, შემდეგ კი, ისღა დაამატა, დაელაპარაკე, თორემ არ იძინებსო და მობილური ლილუს მიაწოდა...
1 / 2
Next
კომენტარები (0)
კომენტარი ჯერ არ გაკეთებულა
ბავშვის ფიზიკური განვითარება
წონა დაბადებისას :
გრ
სიმაღლე დაბადებისას :
სმ
თავის გარშემოწერილობა დაბადებისას :
სმ
თვე
ამ კატეგორიების სხვა სიახლეები
შოშიას ბლოგი: ...როცა კაცს ცოლიც და საყვარელიც შვილს უჩენს
13:22 / 23-06-2017
ერთხელ, შემთხვევით, ჩემთვის უცნაურ საუბარს შევესწარი.
საქმე №109. განქორწინებული წყვილის საიდუმლოებით მოცული ამბავი. თავი 27. მოძალადე უფროსი
09:53 / 23-06-2017
სახლამდე როგორ მივიდა ელენე, ვერც გააცნობიერა კარგად. მთელი გზა დემნაზე და მათ საუბარზე ფიქრობდა.
საქმე №109. განქორწინებული წყვილის საიდუმლოებით მოცული ამბავი. თავი 26.  მკვლელობა საეჭვო გარემოებაში
17:01 / 21-06-2017
ელენეს ორსულობის პირველი თვეები სრული ჯოჯოხეთი იყო, ამ სიტყვის პირდაპირი მნიშვნელობით.
აღმოაჩინე ახალი გემო: კულინარიული მოგზაურობა ვენაში, მარსელში, ბარსელონასა და ვერონაში შინიდან გაუსვლელად
16:25 / 20-06-2017
ვინ არ ოცნებობს მოგზაურობაზე? ჩემი აზრით, ცხოვრებაში ამაზე უკეთესს ვერაფერს გააკეთებს ადამიანი.
შოშიას ბლოგი: მამაკაცები, რომლებიც ჩვენზე გიჟდებიან...
11:52 / 19-06-2017
ისინი ყველაზე მეტად განიცდიან, როცა ჩვენ ფიზიკურად გვტკივა. უზომოდ ღელავენ, როცა სიცხე გვიწევს ან გრიპით გაგუდულები ძლივს ვსუნთქავთ.
საქმე №109. განქორწინებული წყვილის საიდუმლოებით მოცული ამბავი. თავი 25. ვნებისამშლელი სიბნელე
11:08 / 16-06-2017
ლიფტის კაბინის კედელზე ზურგით აკრული იდგა ლენა და სუნთქვაც შეეკვრებოდა ალბათ, იქაურობა დემნას ჰაერით რომ არ ყოფილიყო გაჯერებული.
საქმე №109. განქორწინებული წყვილის საიდუმლოებით მოცული ამბავი. თავი 24. პაემანი ლიფტში
09:59 / 13-06-2017
ისე საცოდავად გამოიყურებოდა ელენე... თმა დაუდევრად ჰქონდა შეკრული, თვალები და ცხვირი ტირილისგან გაწითლებული, ბაგეები კი, შესიებული და აკანკალებული.
საქმე №109. განქორწინებული წყვილის საიდუმლოებით მოცული ამბავი. თავი 23. იდუმალი სტუმარი
13:52 / 09-06-2017
კვირაზე მეტი გავიდა მას შემდეგ, რაც ელენემ ორი წლის შემდეგ პირველად შედგა ფეხი საკუთარ, თუმცა უკვე ყოფილ სახლში.
მშობლების ზედმეტი “მზრუნველობით” გაუბედურებული შვილები…
11:17 / 07-06-2017
დედობა და მამობა ბევრი ადამიანისთვის სტატუსია.
საქმე №109. განქორწინებული წყვილის საიდუმლოებით მოცული ამბავი. თავი 22. „შვილის მკვლელი“
10:29 / 07-06-2017
– არ დავუკრავ! – ღმერთმა უწყის, მერამდენედ გაიმეორა ლილუმ, გაბრაზებული ხმით და სრული ეფექტისათვის, ზურგიც შეაქცია დედას, მთელი მონდომებით რომ ცდილობდა მის დაყოლიებას.
გამოკითხვა
რომელ მომსახურებას იყენებთ ყველაზე ხშირად ფასდაკლების საიტებზე?
არქივის კალენდარი