ნოველები

მთავარი როლი - თავი 11

მთავარი როლი - თავი 11
დასაწყისი

ჩემი დაქალები ზრუნავდნენ ჩემზე, უნდოდათ, ბედნიერი ვყოფილიყავი. მართლა ძალიან განვიცდიდი, რომ მათი მოტყუება მიხდებოდა, რადგან ისე გულწრფელად უხაროდათ ბიბის გამოჩენა, რომ თავს ევლებოდნენ. მათი წარმოდგენით, ჩემს ბედნიერებას მხოლოდ მამაკაცი აკლდა. ბოლო მომენტამდე არ ვიზიარებდი მათ «თეორიას», უფრო მეტიც, სასაცილოდაც არ მყოფნიდა, მაგრამ ბიბის გამოჩენამ და მის მიმართ ხელახლა გაჩენილმა გრძნობამ მეც ჩამაფიქრა. ბოლოს და ბოლოს, ახალგაზრდა ქალი ვარ და სიყვარული მჭირდება. ახლა უკვე აღ
არ მეცინებოდა ბანალურ ფრაზაზე: «ისინი დიდხანს და ბედნიერად ცხოვრობდნენ». თუმცა, მაინც არ მსურდა ბოლომდე დამეთმო ჩემი პოზიციები, თან ასე ადვილად. ჩემი გეგმა ერთობ სარისკო იყო, მაგრამ უკან დახევას არ ვაპირებდი. გადავწყვიტე, თამაში ბოლომდე მიმეყვანა, მერე კი, როცა ქორწილი ჩამთავრდებოდა, სიმართლე მომეყოლა ჩემი გოგოებისთვის.

მაგრამ სიმართლე რის შესახებ?

მართალია, ბიბი სულ სხვა კუთხით გავიცანი იმ დღეს, როცა ჩემთან დავპატიჟე და სრულიად განსხვავებული შთაბეჭდილება დატოვა ჩემზე, მაგრამ იმ დღიდან მოყოლებული მასთან ურთიერთობა ტანჯვად მექცა. თითქოს გამოცდას მიწყობდა ცხოვრება და ჩემზე იყო დამოკიდებული, გავუძლებდი თუ არა ამ გამოცდას. მთელი საღამოს განმავლობაში გაფაციცებული ვადევნებდი თვალს ბიბის ქცევას, მის ჟესტებს, საუბრის მანერას და ნაკლს ვერ ვპოულობდი. ის საოცრად მომხიბვლელი იყო, ქალებთან _ ნაზი, კაცებთან _ ძლიერი, ჩემთან _ მზრუნველი. ვიჯექი სუფრასთან, ვსინჯავდი კერძებს და გემოს ვერ ვატანდი. მთელი გულისყური ბიბისკენ მქონდა. იმ წუთებში მხოლოდ მასზე ვფიქრობდი და სხვა არაფერზე. ჩემი თავი დავიჭირე იმაში, რომ საკუთარ დაქალებსაც კი არ ვაქცევდი ყურადღებას, გამუდმებით თავზე რომ დაგვფოფინებდნენ მე და ბიბის, თითქოს ეს სუფრა საგანგებოდ ჩვენთვის ყოფილიყო გაშლილი და არა მეგისა და მისი მომავალი მეუღლის პატივსაცემად. მას მერე, რაც დაკითხვა მომიწყვეს, ფაქტობრივად, აღარ მაწუხებდნენ. ეს მათი ტაქტიკური სვლა იყო. ვხვდებოდი, რომ შესაძლებლობას მაძლევდნენ, დავრჩენილიყავი ბიბის გვერდით, მეყურებინა მისი ლამაზი თვალებისთვის, მესაუბრა მასთან, მეფლირტავა ისე, როგორც არასდროს. ალბათ სურდათ, ეს დღე ჩემთვისაც განასაკუთრებულად დასამახსოვრებელი ყოფილიყო.

განა ამას არ ამტკიცებდა ბიბის კოცნაც? თვალები დავხუჭე და თავი გავაქნიე, მაგრამ ვერაფრით შევძელი კოცნის სცენის გონებიდან ამოგდება. როგორც სასურველ ქალს, ისე მკოცნიდა. განა არ ვიყავი ასეთი? ჩემი აზრით, ვიმსახურებდი ისეთ მამაკაცს, როგორიც ბიბი იყო.

მთავარი ის იყო, რამ უფრო მოხიბლა ჩემში. იქნებ მხოლოდ კაბამ? რა თქმა უნდა, კაბამ მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა. მას ხომ არასდროს ვუნახავვარ ასეთ ფორმაში, ამიტომაც უფრო ადვილად მოირგო ქალის გულთამპყრობელის როლი და ჩემთან ფლირტაობაც გაუადვილდა. მას ხომ ნებისმიერი ქალის მოხიბვლა შეუძლია, თუ მოინდომა. მე კი… რა ვიცი, ხანდახან უიმედობა მიპყრობს, როცა მას გვერდით წარმოვიდგენ თავს. განსაკუთრებით იმ ფორმაში, სახლში რომ ვარ ხოლმე _ ლინზების გარეშე, უმაკიაჟოდ და პიჟამაში. ასე რომ დამინახოს, დარწმუნებული ვარ, უკანმოუხედავად გაიქცევა, როგორც წლების წინ…

ჰო, ეს შეიძლება კიდევ ერთხელ განმეორდეს. როგორც კი ჩვენი შეთანხმების ვადა ამოიწურება, ის ისეთ სახეს მიიღებს, თითქოს არ ვიცნობთ ერთმანეთს და გაქრება. ამისთვის აქედანვე უნდა ვიყო მზად, რომ გული არ მეტკინოს. ეს ხომ პირველი შემთხვევა არ იქნება?

არ ვიცი, როგორა გავუძლებ ამ ერთ თვეს. მხოლოდ ერთხელ ვაკოცეთ ერთმანეთს და ყველაფერი უცებ გართულდა. ასე თუ გაგრძელდა, რა იქნება შემდეგ? შევძლებ კი თავის შეკავებას? წინ მთელი თვეა… კარგი, დავუშვათ, იგი მხოლოდ თავის როლს ასრულებდა და არავითარი ქვენა გრძნობა არ ჩაუქსოვია ამ კოცნაში, მაგრამ როგორ გავიგოთ მისი უცნაური ინტონაციით და სულის შემძვრელი მზერით წარმოთქმული სიტყვები: «და თუკი არ ვთამაშობდი, მაშინ?»

რა თქმა უნდა, სასიამოვნო იქნებოდა ჩვენი ურთიერთობა უფრო გაღრმავებულიყო და სიყვარულში გადაზრდილიყო, მაგრამ ასე გარისკვა არ შემეძლო. წლების განმავლობაში კარგად დავამუღამე, რომ შეჩვევა მწარე იმედგაცრუებით შეიძლება შემოგიბრუნდეს. მე ხომ, უბრალოდ, არ ვარ გაჩენილი სასიყვარულო ურთიერთობებისთვის, მით უფრო _ ოჯახის შესაქმელად.

ფიქრი ზარის ხმამ შემაწყვეტინა. ჩემი შეშინებული და დამფრთხალი ფიქრები ჰაიჰარად შევრეკე გონების რომელიღაც კუნჭულში და კარის გასაღებად გავემართე.

სპორტული ღონისძიებების მარკეტინგის უფროსი მეახლა, რომლის სახელი აღარ მახსოვდა, თემური თუ თამაზი ერქვა. სიფრთხილე უნდა გამომეჩინა, რომ შეცდომით სხვა სახელით არ მიმემართა.

_ მობრძანდით, _ მოკლე შემოპატიჟებით შემოვიფარგლე.

ახალგაზრდა კაცი საქმიანი სახით შემოვიდა ოთახში და ტახტზე მოკალათდა.

მე წინ დავუჯექი და მოსასმენად მოვემზადე, თუმცა იქამდე ყავა შევთავაზე.

_ არა, გმადლობთ, ქალბატონო ელენე, პირდაპირ საქმეზე გადავიდეთ, თქვენი ნებართვით. ბრაზილიიდან დელეგაციას ველოდებით ტურნირის მოსაწყობად, შეიძლება უმაღლესი ლიგის რომელიმე ფეხბურთელიც გვეწვიოს, ცნობილი, რა თქმა უნდა, ამიტომ შთამბეჭდავი დახვედრაა საჭირო. როგორც ყოველთვის, თქვენ მოგმართეთ. მახსოვს თქვენი გამართული საღამოები, ვიმედოვნებთ, არც ახლა გაგვიცრუებთ იმედებს.

საუბრის განმავლობაში თავს ვუქნევდი ჩემს კლიენტს, ვიღიმოდი, საჭირო სიტყვებსაც ჩავურთავდი, მაგრამ გონებით მაინც ბიბისთან ვიყავი. ერთმანეთის პარალელურად ორ რამეზე ვფიქრობდი, რაც კონცენტრაციაში ხელს მიშლიდა.

მოველაპარაკე თემურს თუ თამაზს, მაინც ვერ გავიხსენე, რა ერქვა, რა სახის ფურშეტი თუ სადილი სურდა, რამდენ პერსონაზე და რამდენად გრანდიოზული. ამავდროულად, წამითაც არ მავიწყდებოდა ბიბის ტუჩების გემო _ ერთდროულად ვნებიანი, ნაზი და მთრთოლარე, თითქოს ყოველ წამს ელოდა, როდის ვკრავდი ხელს და მოვიშორებდი თავიდან. არადა, იმ წუთებში ყველაფერი გადამავიწყდა _ მიხაროდა, რომ მოურჯულებელმა ჭირვეულმა შევძელი ზღაპრული პრინცის მოჯადოება. ამ უცნაურმა მეტაფორებმა ღიმილი მომგვარა.

_ გაქვთ იდეა, სად აჯობებს ფურშეტის გამართვა? _ მკითხა სტუმარმა.

მისმა შეკითხვამ მაიძულა, რეალობას დავბრუნებოდი. ადრე არასდროს გადავრთულვარ ფიქრებით სხვა რამეზე, ყოველთვის მთლიანად ვეფლობოდი ჩემს სამუშაოში, ახლა კი…

_ არასტანდარტული გარემო აჯობებს, ჩემი აზრით. _ ვუთხარი და საჟურნალე მაგიდაზე შემოდებული ალბომი გავუწოდე, _ დაათვალიერეთ ეს ფოტოები. იქნებ თქვენთვის მისაღები შეარჩიოთ. როგორ გითხრათ, ისეთ ადგილებში გამიმართავს საღამოები, რომ… საგამოფენო პავილიონებში, მატარებლის ვაგონებში, სასტუმროს ფოიეებში, აუზებზე, სახლის სახურავებზე… უბრალოდ, ახლა ზამთარია და დიდი შესაძლებლობა არ გვეძლევა. მინდა გითხრათ, რომ ბანალური და ტრადიციური გადაწყვეტილებები არ მხიბლავს. ჩემი მიზანია, არაორდინარული, ინოვაციური პროექტები განვახორციელო, თანაც სრულად მისადაგებული კლიენტის სურვილებთან. ვიტრაბახებ და გეტყვით, რომ ეს იქნება უნიკალური პროექტი, რომელსაც ვერც ერთი სხვა კომპანია ვერ შემოგთავაზებთ.

მამაკაცი წამოდგა, ხელი ჩამომართვა და კარგა ხანს მიყურა გამომცდელი მზერით, მერე კი თქვა:

_ ჩვენი მარკეტინგის სამსახურს გადავცემ თქვენს წინადადებებს, თუმცა, ვფიქრობ, წინააღმდეგობა არ შეგვხვდება. ჩათვალეთ, რომ დაკვეთა უკვე მიიღეთ, ამაზე მე ვიზრუნებ, ქალბატონო ელენე. ვიცი, რა და როგორ შეგიძლიათ.

_ გმადლობთ. გარწმუნებთ, განხიბლული არ დარჩებით.

სტუმარი კარამდე მივაცილე და დავემშვიდობე.

ესეც ასე! საკმაოდ მსხვილი დაკვეთა მივიღე. მთავარია, კარგად განვახორციელო და ყველა კმაყოფილი დარჩეს. თუ ყველაფერი მეგადონეზე გამომივიდა, ჩემი პორტფოლიო კიდევ ერთი ულამაზესი პროექტით შეივსება. ეს კიდევ ახალი შეკვეთის პერსპექტივას შემიქნის. მაგარია!

სხვა დროს ასეთ სიტუაციაში გახარებული გავვარდებოდი სამზარეულოში და შოკოლადის კექსის მომზადებას შევუდგებოდი, მერე მოვკალათდებოდი ჩემს სავარძელში, ჩავრთავდი წყნარ მუსიკას და კექსით ჩავიტკბარუნებდი პირს, რომ ახალი პროექტის დაკვეთა ასე აღმენიშნა, ახლა კი სულ სხვა გიჟურმა სურვილმა წამომიარა: რა მოხდება, ბიბის რომ დავურეკო და გავუზიარო ჩემი სიხარული? ან უარესი _ სადმე ბარში დავპატიჟო, რათა ჩემი ახალი შეკვეთა «დავასველოთ»?

ღმერთო ჩემო, რა მემართება? სად წავიდა ის ელენე, განმარტოებას რომ ეძებდა გამუდმებით? რატომ მომინდა მაინცდამაინც ახლა და მაინცდამაინც ბიბისთან გულის გადაშლა?

არა, რა თქმა უნდა, ამას არ გავაკეთებ. ბიბისთან წამოწყებული მთელი ისტორია მხოლოდ ჩემი დაქალების «დასაბოლებლად» არის გამოგონილი და მორჩა. სხვა რამეში მე ბიბი არ მჭირდება! მკაცრად შევუძახე ჩემს თავს, მაგრამ ხელი მაინც ტელეფონისკენ გამირბოდა, იქვე რომ ეგდო, საჟურნალე მაგიდაზე. ერთი მცირე მოძრაობა და…

თითქოს ამას ელოდებოდაო, მოულოდნელად აწკრიალდა ჩემი მობილური. ისე დავიბენი, ეგრევე ვეცი, არც დამიხედავს, ვინ მირეკავდა, ყურთან მივიდე ტელეფონი და ვუპასუხე.

_ როგორ არის ჩემი პრინცესა?

თითები ძლიერად მოვუჭირე მობილურს, ძლივს შევძელი მისი ხავერდოვანი ხმის გაგონებაზე მოგვრილი სიხარულის დაფარვა.

_ არა მიშავს რა. ამწუთას სწორედ შენზე ვფიქრობდი, _ ჩემდა უნებურად წამომცდა და ხელისგული შუბლზე მივირტყი, რას ვფიქრობ, ბიბის ამას რომ ვეუბნები-მეთქი, _ როგორ უნდა გაგრძელდეს მომავალში ჩვენი საერთო გეგმა, _ სასწრაფოდ დავამატე.

_ ასეც ვფიქრობდი, _ მისმა დამცინავმა ინტონაციამ გამაწითლა. დავიჯერო, მართლა ასე ზუსტად ხვდება ჩემს აზრებს, თუ უბრალოდ, მე მაფიქრებინებს, რომ ხვდება?

_ რაც შეეხება სამომავლო გეგმებს, _ სხაპასხუპით მომაყარა, _ ჩემი კომპანიის ხელმძღვანელს ხომ იცნობ? ელგუჯას. ჰოდა, საქმიან სადილს მართავს, სადაც ახალი სტრატეგიები უნდა განიხილოს ბიზნესმენებისთვის. რა თქმა უნდა, მე, როგორც ამერიკაში სტაჟირებაგავლილი სპეციალისტი, მიწვეული ვარ.

_ მშვენიერია. _ მის მაგივრად გამიხარდა. იქნებ ნელ-ნელა წაიწიოს წინ, სანამ მე დავეხმარები.

_ მაგრამ მას სურს, რომ მეგობარ გოგონასთან ერთად მივიდე სადილზე. მოწვეული ჰყავს აგრეთვე პარტნიორები და პროდუქციის პოტენციური შემსყიდველები. ასე რომ, «ჩარლის გოგონები» თავიანთი ქმრებით იქ იქნებიან.

_ «ჩარლის გოგონები»?

_ მგონი, კარგი მეტსახელი მოვუძებნე შენს დაქალებს. აბა, დააკვირდი, თუ ასე არ არის: ლილი ქერაა, კატო _ შავგვრემანი, მეგი კიდევ რიჟა… თუ ჟღალთმიანი, როგორც არის, რა.

ორივეს გაგვეცინა.
გაგრძელება იქნება

იხილეთ წინა თავი
FaceBook ბეჭდვა
კომენტარები / 2 /
ლია
ძალიან საინტერესოა.მომწონს.ველოდები მომდევნო 12'ე თავს. გაიხარეთ.
18:41 / 20-11-2021
გამოხმაურება / 0 /
ლია ნიშნიანიძე
გაგრძელება სად ვნახო
18:26 / 20-11-2021
გამოხმაურება / 0 /
loadign_gif
გამოკითხვა
რას ელოდებით ახალი წლისგან?
არქივის კალენდარი
e87a93