საქმე №109. თავი 40. ვნებისგან გადამწვარი სამზარეულო
 საქმე №109.  თავი 40. ვნებისგან გადამწვარი სამზარეულო
1 / 2
Next
მანქანა კორპუსის წინ რომ გააჩერა, სანამ კიბეს აივლიდა, წინასწარ იცოდა, რაც ელოდა. ისე ერთობოდა ამ სიტუაციით, ისეთ კარგ ხასიათზე აყენებდა, ბოლო პერიოდის განმავლობაში პირველად გრძნობდა თავს ასე კარგად. ჭკუიდან გადაჰყავდა ლენას დაფარულ ეჭვიანობას, ახლა კი, როცა დაფარვასაც ვეღარ ახერხებდა და აშკარად იმჩნევდა, გაცილებით უკეთესი სანახავი იყო.

– კარგი იყო?! – სადარბაზოს სენსორული განათების ჩართვასაც კი დაასწრო ელენემ, ისეთი ხმით ჰკითხა, კიბეზე ნაცნობი ფიზიონომია რომ შენიშნა.
– საღამო მშვიდობისა! – დემნამ კი, ისე არხეინად გაუცინა, თითქოს მოახლოებული ომის გარდაუვალობას ვერც კი გრძნობდა.

– სად იყავი ამდენ ხანს?!
– ამდენ ხანს?! როდიდან მელოდები? – ჩაეცინა კიდევ ერთხელ და გვერდით უნდა მისჯდომოდა კიბეზე მოკალათებულს, ქალი გაცეცხლებული რომ წამოვარდა ფეხზე და წინ აესვეტა.
– დემნა, მოგკლავ! საკუთარი ხელით დაგახრჩობ!
– მინდა შეგახსენო, ჩემო ძვირფასო, საკმაოდ ცნობისმოყვარე მეზობლები რომ გვყავს და ასე აშკარა მუქარით მხოლოდ იმას მიაღწევ, პირველი ეჭვმიტანილი რომ გახდები, მე თუ რამე მომივა. – თვალი ჩაუკრა, პატარა ბავშვივით უჩქმიტა ლოყაზე, შემდეგ კი, უდარდელად შებრუნდა კარისკენ და აუღელვებლად მოარგო გასაღები საკეტს.

წამითაც არ ჩქარობდა. თითქოს განგებ, ხელოვნურად წელავდა ამ წუთებს, ელენეს მოთმინება საბოლოო ნიშნულამდე რომ მიეყვანა. ისე მოსწონდა ეს სიტუაცია, ლამის პოპკორნი მოემზადებინა, სავარძელში კომფორტულად მოკალათებულიყო და ისე მოესმინა ცოლის მონოლოგი, რომელსაც, ზუსტად იცოდა, რომ ვერსად წაუვიდოდა.

– უკვე ყოველგვარ ზღვარს გადადიხარ, ხვდები?! – და იფეთქა ელენემაც, როგორც კი სახლის კარი მიიხურეს. – რა იყო ეს? არა, მითხარი, რა იყო?!
– ლანჩი. – მხრები აიჩეჩა და დაღლილი სახით შეიხსნა ჰალსტუხი. – მიდი, ჩაი გამიკეთე რა, ძალიან დავიღალე!
– გაგიკეთებ და თავზე დაგასხამ!
– რატომ, თმისთვის არის კარგი? – გაიკვირვა გულწრფელად და ძლივს შეიკავა ხარხარი, ლენამ რომ მკერდზე მიიკრა გაშლილი ხელები.
– გეყოფა! მართლა მეტისმეტია! მე აქ ვზივარ, გელოდები, ჭკუიდან გადავდივარ, შენ კიდევ, ღმერთმა იცის, სად დადიხარ!
– რატომ მარტო ღმერთმა, დეამაც იცის. თუ გინდა, დაურეკე და გეტყვის.
– დემნა!
– რა? ჩემი მდივანია და ევალება, რომ იცოდეს!
– ღმერთო, შენ მართლა ჭკუიდან გადამიყვან! – ამოიღმუვლა და იმხელა ნაბიჯებით გავიდა სამზარეულოში, ხერგიანი დაეჭვებული მიჰყვა, მართლა ჩაის მომზადებას და თავზე გადასხმას ხომ არ მიპირებსო.
– ეგ ყოველთვის გამომდიოდა! – თუმცა, ონკანთან მისული რომ დაინახა, დამშვიდებული, მკერდზე ხელებგადაჯვარედინებული მიუდგა გვერდით და თვალიც ჩაუკრა სრული ეფექტისთვის.
– სხვა ქალებთან ფლირტიც თუ ასე კარგად გამოგდიოდა, ეგ არ ვიცოდი!
– ცუდი წარმოდგენა გქონია ჩემზე! სამწუხაროა...
– ისე ნუ იქცევი, საერთოდ რომ დავკარგო ის წარმოდგენა, რაც შემრჩა!
– ლენა, არ მითხრა, რომ ეჭვიანობ! – ისე შეიცხადა, თითქოს ახლაღა მიხვდა, რატომ იყო ქალი გაბრაზებული.
– შენ
You must have Flash Player installed in order to see this player.
როზეს გარდა, კიდევ რამე დალიე თუ ისე მოგხიბლა მისმა გადმოყრილმა მკერდმა, რომ საერთოდ დაკარგე აზროვნების უნარი?!
– ან ერთს რას ერჩი და ან მეორეს? – სიცილით იკბინა ქვედა ტუჩზე და ელენეს გაფართოებული თვალები რომ დაინახა, მიხვდა, უკვე მართლა ზღვარზე იყო.
– რა თქვი?!
– რა ვთქვი?
– გაიმეორე, რა თქვი! გაბედე და გაიმეორე!
– ცომის საბრტყელებელი ჯოხი მოგაწოდო თუ პირდაპირ დანების ნაკრები გავხსნა?
– დემნა, იცოდე, კიდევ ერთი საქმის გამოძიება მოგიწევს, რომელიც ასმეცხრე მუხლით აღიძვრება, ახლავე, დეტალებში თუ არ მომიყვები ყველაფერს! რას ნიშნავს, რას ვერჩი? არა, როგორ ბედავ საერთოდ?! – ვეღარაფრით იკავებდა აღშფოთებას. ასეთი მშვიდი როგორ იყო? როგორ უყვებოდა ასე უდარდელად ამ ყველაფერს?
– რა მოგიყვე, შენი თვალით არ ნახე ყველაფერი? არა, მაინც რამ მოგიყვანა იქ? – სიცილით გაიქნია თავი და სახეზე უნდა მოეკიდა ხელები, ქალმა სწრაფად რომ გასწია თავი უკან.
– დაიწყე!
– ლენა, აჭარბებ უკვე!
– დაიწყე-მეთქი, გისმენ! რა ქენით ლანჩის შემდეგ, თავისთან დაგპატიჟა? თუ კაბინეტში ახვედით? – წარბიც არ უტოკდებოდა, ისე სერიოზულად ამბობდა ამ ყველაფერს და ცოტა არ იყოს, დემნას გაკვირვებაც გამოიწვია. ნუთუ, მართლა ასე რთულადაა საქმე?!
– რატომ არ გამოგვყევი უკან? თვითონ ნახავდი ყველაფერს! – გაუღიმა და თვითონვე შემოდგა ჩაიდანი გაზქურაზე. აშკარა იყო, ხანგრძლივი საუბარი რომ ელოდათ.
– მადლობა თქვი, რომ არ გამოგყევი! შენ მაგივრად ვაკეთებდი საქმეს.
– ელენე... გეყოფა-მეთქი! თქვი ახლა, რა მოისმინე?
– ჯერ შენ გისმენ. – წარბები აწკიპა და სამზარეულოს კარადაზე შემოსკუპდა. – კარგად გაერთეთ?
– არაჩვეულებრივად! – თვალები აატრიალა მობეზრებულმა. – ბრწყინვალედ! პირდაპირ გადარეული ვარ, ისეთი კარგი იყო!
– ხო, არა? ეჭვიც არ მეპარებოდა, ისე დააგვიანე!
– ჰო, ჯერ სახლამდე მივაცილე, მერე გადამეკიდა, ჩაიზე დაგპატიჟებ, შემოდიო. უარს ხო არ ვეტყოდი?! – მხრები აიჩეჩა უდანაშაულოდ და ელენე რომ სერიოზული სახით ჩამოხტა და მისკენ დაიძრა, მიხვდა, საკუთარი ხელით ითხრიდა სამარეს და ჩაწოლა კი არა, მიწის დაყრაც თვითონვე მოუწევდა, თუ კიდევ გააგრძელებდა.

– ესე იგი, ჩაიზე შეხვედი... – წარმოთქვა ნელა, გაწელილად და წამითაც არ მოუშორებია მზერა, ისე ჩამოადო კისერზე გადაჯვარედინებული ხელები. – გემრიელი იყო?
– რა ვიცი, ჩაი იყო...
– ტკბილი? – თავი გვერდზე გადახარა და წარბები აწკიპა.
– უკეთესიც შეიძლებოდა. – და დემნაც აჰყვა თამაშში. – ხომ იცი, ჩაის საკითხში ძალიან პრეტენზიული ვარ... – წელზე შემოხვია ხელები და მეტი დამაჯერებლობისთვის, თავიც დაიქნია. – უბრალო თემა ხომ არ არის!
– ჰო, ჩაი უმნიშვნელოვანესია! განსაკუთრებით, თუ პროფესიონალი აყენებს.
– ხომ არ დაგვეყენებინა? – ჩაეცინა და მოწყვეტით აკოცა ქვედა ტუჩზე.
– შეგეხო?
– ბატონო? – სიცილით გამოსწია თავი უკან. აი, ამას კი ნამდვილად არ ელოდა!
– მოგეკარა?! – ელენე კი, ისეთი სერიოზული იყო, ვერც კი დაეჭვდებოდით, თუ ხუმრობდა.
– საწოლზე მიმაბა და გამაუპატიურა!
– ხელებს მოვამტვრევ! – გაუღიმა სარკასტულად და შემდეგ ისე სწრაფად აკოცა, გააზრებაც არ აცადა.
საშინელი მესაკუთრე იყო. ზოგჯერ ისე სერიოზულად იმუქრებოდა, ნამდვილად არ გაგიკვირდებოდათ, თუ შეასრულებდა კიდეც. ჯიუტიც იყო და რამეზე თუ იტყოდა, რომ მისი იყო, ვეღარაფრით გადაათქმევინებდით შემდეგ. ახლაც, ხომ იცოდა, დემნა მის გასაბრაზებლად რომ ეუბნებოდა ამ ყველაფერს. წამითაც არ დაეჭვებულა, რომ რამე შეიძლებოდა მომხდარიყო, მაგრამ იმის გახსენებაზეც კი, როგორი მზერით უყურებდა დეა, როგორ ისწორებდა კაბის დეკოლტეს ან როგორ ეფლირტავებოდა, ტვინში სისხლი ექცეოდა და თავისუფლად შეეძლო, რამე დაეშავებინა.

– არ გაბედო და მეორედ ჩემ თვალწინ სხვას აღარ ეფლირტავო! – წაისისინა ისე, არც მოშორებია ქმრის ტუჩებს.
– ანუ შენგან მოშორებით შემიძლია? – დემნამ კი, მართალია, ჩაიფხუკუნა, თუმცა სულ გაუქრა სიცილის ხასიათი, ქალის ხელების შეხება რომ იგრძნო ქამრის შესაკრავთან.
– მე გაგაფრთხილე! – კიდევ ერთხელ მტკიცედ წარმოთქვა ლენამ და შემდეგ აღარც გაკვირვებია, ხერგიანმა ერთი მარტივი მოძრაობით, ცალი ხელით რომ შემოისვა წელზე და აჩქარებული ნაბიჯებით გაემართა საძინებლისკენ...
1 / 2
Next
კომენტარები (0)
კომენტარი ჯერ არ გაკეთებულა
ბავშვის ფიზიკური განვითარება
წონა დაბადებისას :
გრ
სიმაღლე დაბადებისას :
სმ
თავის გარშემოწერილობა დაბადებისას :
სმ
თვე
ამ კატეგორიების სხვა სიახლეები
საქმე №109. თავი 42. მძევალი, ანუ შვილი, დედის სანაცვლოდ
14:52 / 15-08-2017
ყველაზე მეტად, გეგას სახლში მისვლის და ელენეს დანახვის ეშინოდა ხერგიანს.
შოშიას ბლოგი: საიდუმლო, რომელიც ორმა ქალმა სამარეში ჩაიტანა...
13:32 / 13-08-2017
სანამ ამ ბლოგის დაწერას გადავწყვეტდი, ბევრი ვიფიქრე. არ ვიცოდი და ზუსტად არც ახლა ვიცი, სწორად ვიქცევი თუ არა, რადგან საიდუმლოს ნაწილობრივ გათქმა მიწევს, საიდუმლოსი, რომელიც ორმა ქალმა სამარეში ჩაიტანა.
ვინ არის ბლოგერი, რომელმაც ელისი საოცრებათა სამყაროდან თანამედროვეში გადმოიყვანა
19:32 / 11-08-2017
"ვინ ვარ მე, ემოციური, მეოცნებე, ეგოისტი, საინტერესო, ბავშვური, ჯიუტი, უპრინციპო. აი, ასეთი ვარ, მგონი ძალიან კარგი ადამიანი, რომელშიც არის ცუდიც.
საქმე №109. თავი 41. გატაცებული ბავშვი
14:06 / 11-08-2017
მეორე დღესვე რომ დაურეკა დეამ, რაღაც ისეთი ვიპოვე, თქვენთვის გამოსადეგარიო, ძლივს მოახერხა სიცილის შეკავება.
იარაღი, ცრემლები და მოჩვენებები: ქვრივი ვინჩესტერის წყევლა
13:21 / 09-08-2017
გასაკვირი არ არის, რომ მოჩვენებებიანი სახლები ტურისტული მარშრუტების ერთ-ერთი ძირითადი შემადგენელი ნაწილია.
შოშიას ბლოგი: ნუ შემოუშვებთ სიკვდილს სხეულში!
12:44 / 07-08-2017
რამდენიმე დღის წინ Jem Fest-ზე 22 წლის გოგონას გარდაცვალების ამბავმა მთელი საქართველო კიდევ ერთხელ შეძრა!
საქმე №109. თავი 39. შეთქმულება
09:40 / 05-08-2017
– ვერ ვიჯერებ! – სიცილს ვერ იკავებდა დარასელი. – ასეთი სულელი როგორაა?! საერთოდ ვერ მიხვდა?! – გულწრფელად ხარხარებდა და არხეინად ტრიალებდა გორგოლაჭებიანი სავარძლის საზურგეზე გადაწოლილი.
„ინსტაგრამზე“ ვნახე შენი ფოტო და...
12:03 / 02-08-2017
- Batumi Plaza Hotel -ში გიშვებ, სადღაც ჯურღმულში კი არ მოგიწევს დაძინება - უკვე თითქმის ერთი საათია ამაოდ ცდილობდა ბატონი თემური თანამშრომლის დაყოლიებას და ბათუმში კონფერენციაზე გაგზავნას.
საქმე №109. თავი 38. ფლირტი მდივანთან
11:42 / 01-08-2017
– აბა, მზად ხარ?! – მოჩვენებითი მხიარულებით გამოეცხადა ხერგიანი დეას მისაღებში, ყველაფერზე რომ შეთანხმდნენ და უპრობლემოდ დაითანხმა ლანჩზე.
ნანიკოს ბლოგი: „ნახმარი ქალი“ - დედა განათხოვარი სარძლოს წინააღმდეგ
14:21 / 28-07-2017
ჩემი ოთახის ერთადერთი ფანჯარა ეზოში გადის. ფანჯარასთან ვაზის ტალავერი მაქვს და მიყვარს დაღლილს იქ ჯდომა. გვიან ღამით მეზობელი ქალის განწირული ყვირილი გავიგონე, რომელსაც ფაქტობრივად, ღმუილით აჩუმებდა ქმარი - „ნუ გააგებინებ მეზობლებსო“.
გამოკითხვა
რომელ მომსახურებას იყენებთ ყველაზე ხშირად ფასდაკლების საიტებზე?
არქივის კალენდარი
ორ სა ოთ ხუ პა შა კვ
31 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31