სხვა ხედი. VI თავი. მესაიდუმლე
სხვა ხედი. VI თავი. მესაიდუმლე
1 / 2
Next
მოგონებების მორევიდან ნელ-ნელა გზა თავად გავიკვლიე. უკვე აღარ ვიცოდი, მერამდენედ ვიხსენებდი ჩემს ცხოვრებაში ბოლო დროს მომხდარ მოვლენებს, თუმცა ყოველ მომდევნო ჯერზე უკეთ ვგრძნობდი თავს.

ვუცქერდი ზღვას და ვფიქრობდი, ეს პეიზაჟი თრგუნავდა ჩემში სტრესულ ჰორმონებს და ვგრძნობდი, ნელ-ნელა სიმშვიდე როგორ მეუფლებოდა. ხელს ფრთხილად, ქვემოდან ზემოთ და შემდეგ ზემოდან ქვემოთ ვასრიალებდი გამობერილ მუცელზე, შიგადაშიგ საპასუხო შეხებასაც ვგრძნობდი და ბოლომდე მაინც ვერ გამეაზრებინა, როგორ შეცვალა მთელი ჩემი ცხოვრება ერთმა მოულოდნელმა სიახლემ... ტალღების პერმამენტული რხევა საოცრად მიზიდავდა. მუქი, მელნისფერი ზღვა
თეთრად რომ იქაფებოდა და სანაპიროზე არსებული ყველა კენჭის შთანთქმას ლამობდა, თითქოს მეძახდა, რათა თავის იდუმალ სამყაროს ვეზიარებინე.

- როგორ მიზიდავს... - წარმოვთქვი უნებლიეთ, ლამის ჩურჩულით.

- კარგი რა, ნუ ხარ ეგოისტი, ხომ ხედავ, ყველა ამბობს, რომ შენთვის ზღვაში ჩასვლა არ შეიძლება! - მითხრა მაქსიმმა ისე, რომ მზრუნველი, ალერსიანი მზერა არ მოუშორებია. ყოველთვის ასე ხდებოდა, ვერასდროს იგებდა ვერც ჩემს ნათქვამსა და მით უმეტეს, ვერც მდუმარებას... მინდოდა მეთქვა, რა შუაშია ეგოიზმი, სხვანაირად გაიგე ჩემი სიტყვები-მეთქი... მაგრამ ხანდახან, როცა ადამიანს არ ესმის შენი, არ არსებობს სიტყვები, რომლებსაც რამის შეცვლა შეუძლიათ, ხოლო როცა ესმით, თუნდაც სულ არაფერი თქვა, უბრალოდ ესმით და დამთავრდა. მერე კიდევ ერთხელ გავაანალიზე მისი სიტყვები გონებაში და ისევ გავღიზიანდი - "ყველა ამბობს?! ყველა თუ ასეთი ბრძენია, რაღა საჭიროა ამდენი ანალიზები და ექიმთან ვიზიტები? ყველამ დამინიშნოს ვიტამინები და წამლები, ყველა... ყველა"...

- ვინ ყველა ამბობს, აბა?
- ვინ და ნადია...
არ ვიცი, აპირებდა თუ არა კიდევ რამის თქმას, პირდაპირ მივახალე:
- ესე იგი, შენ გინდა თქვა, რომ ნადია ყველაა? ნადიას ნათქვამით განისაზღვრება ყველაფერი?
- ხომ ხედავ, იგივე თქვა მაიმაც და დილით ბარში ნადიას გაუცნია ვიღაც, შვილიშვილი მეყოლება მალეო და იმ უცნობს, უფრო სწორად, ახალგაცნობილს უთქვამს, ორსული აქ რატომ წამოიყვანეთ, ზღვაში არ ჩავიდეს არავითარ შემთხვევაშიო!

- ეგეც ნადიას ნათქვამია, მაია კიდევ ნადიას დაქალია და ესე იგი, ჰო - ნადია არის ყველა!
- სესილია! - წარბები შეკრა.
- მაქსიმ!
- ნუ ბავშვობ!

- იცი რა, სულაც არ ვაპირებდი ასეთ სიცივეში წყალში ჩასვლას, საცურაო კოსტიუმიც კი არ მაცვია. რაღაც შენებურად გაიგე, მაგრამ იცი, რამ გამაღიზიანა? ყველას ნათქვამზე რომ უნდა ვიარო, თურმე... სულ ფეხებზე მკიდია, რას ამბობენ, გესმის? ვისი აზრიც მნიშვნელოვანია, მსგავს საკითხებთან დაკავშირებით, დავდივარ ყოველ თვეში და ფულს ვუხდი და სწორედ იმ ადამიანმა, რომელიც წლების განმავლობაში სწავლობდა იმას, რაშიც ახლა ფულს ვუხდი მე და უამრავი ჩემნაირი, გარკვევით მითხრა, რომ შემიძლია ვიცურაო ზღვაში... და მეტიც, შემიძლია კი არა, რეკომენდებულია ცურვა ორსულობის დროს, რადგან ფიზიოლოგიური გზით ვაპირებ მშობიარობას და ცურვის დროს მენჯები ვარჯიშდება. სხვათა შორის, სანამ ექიმისგან ამას მოვისმენდი, ვიცოდი, რასაც მეტყოდა, რადგან სანდო წყაროებიდან მოვიკვლიე ინფორმაცია და წავიკითხე, "ყველასგან" განსხვავებით, ზედაპირულად არ ვლაპარაკობ!

- რას ბოდავ? ექიმმა ისიც ხომ არ გითხრა, ბევრი იცურავე ბინძურ ზღვაში, რომ ბევრი ვირუსი და დაავადება აიკიდოო?

- არა, საყვარელო. ექიმმა მითხრა, სუფთა ზღვაში იცურავე, თუ ამღვრეული იქნება წყალი, ნუ ჩახვალო. ხალხმრავალ ადგილებთან მორიდებაც მირჩია, რადგან მართლაც არსებობს ვირუსების ან ინფექციის "აკიდების" საშიშროება... და ამ უვიცმა "ყველამ", სწორედ ეს ფაქტი აითვისა უაზროდ და ფანატიკურად!

- ღმერთს ვევედრები, ორსულობის ბრალი იყოს!
- რა უნდა იყოს ორსულობის ბრალი?
- შენი აუტანელი ხასიათი! - მომახალა მკვახედ.

- რა ვთქვი აუტანელი ან გაუგებარი? - შეზლონგზე მკვეთრი მოძრაობით წამოვჯექი - მე ვარ აუტანელი არა?- ფეხზე წამოვიჭერი - არა, არ არის ორსულობის ბრალი, ყოველთვის ასეთი ვარ და იცი, რას გეტყვი?! თუ რამე არ მოგწონს, ახლავე გამეცალე, თორემ ბავშვს რომ გავაჩენ, მერე იმედები გაგიცრუვდება! - ვუთხარი სულმოუთქმელად, განრისხებულმა, მაგრამ ისე, რომ ხმა არ ამიმაღლებია, ყვირილი არ მჩვევია. ბრაზმა ერთიანად წამომახურა, ვიგრძენი, სახე როგორ ამიწითლდა, ნიკაპი ამითრთოლდა, ყელში ბურთი გამეჩხირა და ზურგი ვაქციე თუ არა, ცრემლები წამსკდა. ჩქარი ნაბიჯით წავედი. "ო, არა! ისევ ცრემლები?! როგორ შემზიზღდა ჩემი თავი! მერამდენედ?! ნუთუ ყველაფერზე უნდა ვიტირო? ეს კი ნამდვილად ორსულობის ბრალია! მე არასდროს ვყოფილვარ მტირალა, ახლა რამ გამაგიჟა?!" და საკუთარ თავზე გაბრაზებულს კიდევ უფრო ამიჩუყდა გული, ვიგრძენი, სახე როგორ დამემანჭა და მხრები ამიკანკალდა. "ოღონდ ახლა არ შემომხედოს, არ შემომხედოს!".

- სესილია!
სიჩქრეს მოვუმატე.
- სესილია, დამელოდე!

დამედევნა. სირბილი ვერ გავბედე, თუმცა ბევრი არ მაკლდა, რომ დამეწია და მკლავზე ჩამჭიდა ხელი და მომაბრუნა. ცრემლების შემშრალებას აზრი არ ჰქონდა, თავი ძირს ჩავხარე.
- ტირი?
- არა-ა! - ამოვიგმინე საცოდავად თვალებდახუჭულმა.
- ჩემო პატარავ, რა სულელი ხარ?!
- თავი გამანებე!
- დამშვიდდი, არ მინდოდა...
- შემეშვი! აუტანელი ვარ, არ შევიცვლები, უფრო აუტანელი გავხდები! - სიბრალულის გამომჟღავნებამ უფრო გამაღიზიანა, სუნთვა გამიხშირდა, გული უფრო ძლიერად ამიძგერდა.
- მაგასაც ნახავ! - დაიჩურჩულა და ჩამიხუტა.

- რატომ მეხუტები, რა გინდა? - შეწინააღმდეგების ძალა აღარ მქონდა.
- მიყვარხარ, წარმოუდგენლად მიყვარხარ.
- ამას იმიტომ ამბობ, რომ ვტირი!
- არა... მიყვარხარ.

წითლად მოელვარე მზე ლურჯი უფსკრულისკენ მიექანებოდა, ირგვლივ ყველაფერი ფერს იცვლიდა, რამდენიმე ტონით უფრო მუქდებოდა გარემო. ყველაზე ლამაზი ცა სწორედ დაისის დროსაა, პალიტრისფრად შემოსილი, ფერადი ღრუბლებით მოპენტილი... ისეთივე მშვენიერია ცა ამ დროს, როგორი ლამაზი, ნაზი, სპეტაკიც და კეთილიც ორსული ქალია...
დიახ, სწორედაც რომ კეთილი! სიკეთე ხომ მაშინ ჩნდება, როცა სულიერი ჭარბობს ხორციელს? საოცარია, არა? ორსული - ორი სული ერთ სხეულში. ფეხმძიმობის დროს ქალის ორგანიზმში ომია გაჩაღებული. ის ემზადება ყველაზე დიდი ტკივილის გადასატანად, რათა ეზიაროს ყველაზე დიდ ბედნიერებას ყველაზე დიდი პასუხისმგებლობით განმსჭვალული. ჰორმონალური დისბალანსი, ნივთიერებათა ცვლის პრობლემები, სტრესი, შფოთვა, შიში, ნამდვილი ფიზიოლოგიური მიწისძვრა და ფსიქოლოგიური ქარიშხალი! ქალის ორგანიზმი უძლებს, ყველაფერს უძლებს, ხოლო ორსული ქალი - გამოიყურება ისე, როგორც ყველაზე უსუსური და საბრალო ქმნილება სამყაროში.

- წამოდი, წავიდეთ - ჩამჩურჩულა ხანგრძლივი მდუმარე ჩახუტების შემდეგ ისე, რომ არ მომშორებია.

- სად?
- ზღვაში.
- როგორ?
- გავცუროთ...
- აკი არ შეიძლებაო?
- აკი მიზიდავსო?
- ცივა...
- მე გაგათბობ.
- მაგრამ ბნელა...
- გინდა თუ არა ზღვაში, ჩემთან ერთად?
- მინდა...
ორივენი გავირინდეთ, ადგილიდან არ დავძრულვართ.
- მეშინია...
- მენდე.
1 / 2
Next
კომენტარები (0)
კომენტარი ჯერ არ გაკეთებულა
ამ კატეგორიების სხვა სიახლეები
შენ საკმარისი არ ხარ. თავი 5. წამიერი ეჭვიანობის ხიბლი
10:51 / 23-01-2018
მეოთხედ თორნიკე ივლისის მიწურულს, აჩის ბინაში ვნახე - სწორედ მაშინ, როდესაც რეზი დავით ომრეკელის ტრაგიკული სიკვდილის ისტორიას მახსენებდა.
სხვა ხედი. თავი 24. რას იტყვის ბრბო?
14:48 / 22-01-2018
- სასიამოვნოა, - თქვა საჭესთან მჯდომმა. სარკეში მსუქანი მოსაუბრის თვალები დავინახე. იდეაში, მე მიყურებდა, მაგრამ მისი თვალები თითქოს სხვა მიმართულებით იმზირებოდნენ. დავიბენი.
შენ საკმარისი არ ხარ. თავი 4. ლურჯი ელვა
13:53 / 19-01-2018
მომდევნო რამდენიმე დღის განმავლობაში თორნიკე თვალითაც არ მინახავს. არც მის შესახებ დამისვამს ზედმეტი კითხვები. საოცარია, მაგრამ უკვე მენატრებოდა.
შენ საკმარისი არ ხარ. თავი 3. მაცდური ლურჯი თვალები
10:33 / 16-01-2018
მეორედ თორნიკე მაისის თვეში, რეზის დაბადების დღეზე ვნახე. გაზაფხულის ერთ-ერთ პარასკევს, საღამოს რვა საათზე მოკლე მუქ ლურჯ კაბაში გამოწყობილს გრძელი დატალღული თმა მამშვენებდა და სარკის წინ მდგომი, უკანასკნელ შტრიხებს ვისწორებდი საკუთარ გარეგნობაში, როდესაც გამაყრუებელი სიგნალის ხმა შემომესმა.
სხვა ხედი. თავი 23. სოციუმის მსხვერპლი
10:21 / 15-01-2018
ყველა ადამიანს აქვს ერთი უცნაური თვისება მაინც: მე შემიძლია გავუგო ყველას, საკუთარი თავის გარდა...
შენ საკმარისი არ ხარ. თავი 2. სიჩქარის რაინდები
15:57 / 12-01-2018
თორნიკე პირველად რამდენიმე თვის წინ ვნახე. სწორედ მაშინ, როდესაც ჩვეულებისამებრ, დროს აჩისა და რეზის ორსართულიან ბინაში ვატარებდი.
შენ საკმარისი არ ხარ. თავი 1. ცდუნება: ვნებით შეპყრობილი
13:05 / 09-01-2018
ჩვენ ყველანი ანგელოზები ვართ - ამის გულწრფელად მჯეროდა მანამ, სანამ საკუთარ თავში ჩაბუდებულ ეშმაკს აღმოვაჩენდი.
სხვა ხედი. თავი 21. დიაგნოზი - F63.9
10:29 / 19-12-2017
ჯერ მარტოობის გრძნობა ჩნდება, შემდეგ ამ გრძნობის მოკვლის სურვილი, მერე მიზიდულობა ნაცნობი ან უცნობი ობიექტის მიმართ და ბოლოს მოდის სიყვარული.
სხვა ხედი. თავი 20. დაკარგვის ფობია
11:03 / 05-12-2017
ფიქრებში გართული მივუყვებოდი მიხვეულ-მოხვეულ ბილიკებს, ხავსმოდებულ შენობებსა და ბუჩქებს.
გამოკითხვა
რომელ მომსახურებას იყენებთ ყველაზე ხშირად ფასდაკლების საიტებზე?
არქივის კალენდარი